Κ.Ε.Θ.Ε.

Το όνομα ΄΄Κώστας΄΄ αλλά και οποιαδήποτε ομοιότητα ειναι υποθετική και αφορά τη διαφύλαξη του απορρήτου και των προσωπικών δεδομένων του ατόμου.

Ο Κώστας ήταν 19 ετών όταν με εισαγγελική απόφαση νοσηλεύτηκε σε ψυχιατρικό ίδρυμα. Η μαγνητική τομογραφία εμφάνιζε σκιά στον ιππόκαμπο του εγκεφάλου. Η διάγνωση των θεραπόντων ιατρών ήταν σχιζοφρένεια. Από 14 ετών κάπνιζε χασίς, τους τελευταίους 5 με 6 μήνες έκανε χρήση παραισθησιογόνων μανιταριών, LSD, opiο, speed, χασίς και αλκοόλ. Οι γονείς του κατοικούσαν στην ίδια κατοικία αλλά ήταν σε διάσταση.

• Πληροφορηθήκαμε απο την μητέρα του ότι στο παρελθόν είχε προσπαθήσει πολλές φορές να δώσει για δίπλωμα οδήγησης χωρίς να τα καταφέρει.

• Υπήρχε ανέκαθεν έντονο πρόβλημα στην συγκέντρωση.

• Είχε διαρκώς παραισθήσεις, άκουγε φωνές που τον κορόιδευαν και τον έβριζαν. Άκουγε επίσης ένα διαρκή θόρυβο σαν να κουδουνίζουν κέρματα μέσα στο μυαλό του.

• Δεν μπορούσε να κοιμηθεί τα βράδια από αυτούς τους θορύβους και από μια ακαθόριστη ανησυχία. Κρύωνε έντονα χωρίς η θερμοκρασία των χώρων να το δικαιολογεί.

• Αισθανόταν πάρα πολύ θυμό χωρίς να το εκφράζει, πιθανώς λόγο της εξάντλησης και της χαμηλής του ζωτικότητας. Ήταν πολύ εχθρικός με τους ιατρούς, κυρίως με όσους τον πόνεσαν τρυπώντας τον με την βελόνα στην προσπάθειά τους να του πάρουν αίμα.

• Είχε δυσκολία και πόνο σαν τσούξιμο κατά την ούρηση.

Μετά την πρώτη συνταγογράφηση η συνείδηση του επανήλθε σε ικανοποιητικό βαθμό. Ο ύπνος του βελτιώθηκε, έβλεπε όνειρα που δεν μπορούσε να θυμηθεί, δεν κρύωνε όπως πριν, είχε στύση τις πρωινές ώρες και έντονη επιθυμία να πίνει δροσερό νερό. Την τέταρτη ημέρα η διεύθυνση του ιδρύματος, απο τα οξεία περιστατικά που νοσηλευόταν, του επέτρεψε να μένει στο σπίτι του και να περνάει καθημερινά για έλεγχο της υγείας του. Ήταν μια σημαντική βελτίωση παρότι εξακολουθούσε να λέει ασυναρτησίες με κοινό χαρακτηριστικό τις επαφές με ενεργειακές δυνάμεις που υπήρχαν σε διάφορα φυλαχτά, ή πετραδάκια που κρατούσε και τις βωμολοχίες σεξουαλικού περιεχομένου. Έφτυνε διαρκώς και έβριζε. Ήθελε να φεύγει απο το σπίτι, να πηγαίνει περιπάτους με τους φίλους του στον καθαρό αέρα. Τα βράδια δεν κοιμόταν εύκολα, το μυαλό του κατακλυζόταν από ευχάριστες σκέψεις που δεν τον άφηναν να κοιμηθεί.

Στη δεύτερη και τρίτη συνταγογράφηση οι βίαιες τάσεις μειώθηκαν, ζήτησε συγνώμη από το προσωπικό του ψυχιατρείου που είχε προσβάλει με τη συμπεριφορά του. Δεν μπορούσε ακόμη να κοιμηθεί εύκολα, τις βραδινές ώρες ένοιωθε φόβο, έκλεινε τα παντζούρια, τις κουρτίνες, την πόρτα του κήπου και ήθελε να έχει αναμμένα όλα τα φώτα του σπιτιού και την τηλεόραση σε αυξημένη ένταση. Αρνιόταν να πλυθεί και να κάνει μπάνιο. Μερικές φορές έβγαζε δυνατές κραυγές χωρίς λόγο. Τον ενοχλούσε τώρα η ζέστη και ο θόρυβος απο το air-condition, γενικότερα ήταν υπερευαίσθητος στους θορύβους. Επιθυμούσε κρύο φαγητό, παγωμένο νερό και αρεσκόταν να τον φυσάει δροσερός αέρας στο πρόσωπο. Ο θόρυβος μέσα στο κεφάλι του εξακολουθούσε - σε χαμηλότερη ένταση - να τον ενοχλεί. Πολλές φορές όταν μιλούσε μιμούνταν φωνές των φίλων του.

Μετά την τέταρτη συνταγογράφηση ο ύπνος του βελτιώθηκε. Έγινε πιο υπεύθυνος, ζητούσε να βρει δουλειά, να εργαστεί, γιατί ένοιωθε άσχημα που επιβάρυνε οικονομικά τους γονείς του. Σωματικά ήταν ακόμη αρκετά αδύναμος με μειωμένη όρεξη για φαγητό.

Μετά την πέμπτη συνταγογράφιση άρχισε να εργάζεται με υπευθυνότητα παρότι θύμωνε χωρίς να το εκδηλώνει όταν του έλεγαν τι πρέπει να κάνει. Πέντε μήνες μετά την πρώτη επίσκεψη ο Κώστας έδωσε εξετάσεις για δίπλωμα αυτοκινήτου και μοτοσικλέτας με επιτυχία.

ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ

Όπως έχει επισημανθεί σε  άλλο άρθρο για την Ομοιοπαθητική, "δεν υπάρχουν ασθένειες αλλά άνθρωποι που ασθενούν". Ο Ομοιοπαθητικός πρέπει να διακρίνει την έκφραση της παθολογίας του ασθενή και να του χορηγήσει την ουσία που μπορεί να δημιουργεί όμοια συμπτώματα με αυτά που έχει. Το Ομοιοπαθητικό φάρμακο δεν περιέχει χημική σύσταση λόγο της αραίωσης του. Υπάρχουν φάρμακα που προέρχονται απο δηλητήρια και απο νοσώδη, ιστούς και αδένες. Η αραιώσεις τους ειναι που τα καθιστά ακίνδυνα και όχι η αρχική ουσία όπως νομίζουν οι περισσότεροι. Αυτό που τους δίνει τη δύναμη να θεραπεύουν είναι οι δονήσεις -κρούσεις- που υπόκεινται κάθε φορά που αραιώνονται. Η πρώτη αραίωση γίνεται με την ανάμειξη ενός μέρους της αρχικής ουσίας σε 99 μέρη νερού 3 φορές αποσταγμένο. Ανακινούμε αυτό το μείγμα με δύναμη απο 60 μέχρι 100 φορές. Η χαμηλότερη δυναμοποίηση που χρησιμοποιούμε έχει υποστεί 30 φορές τη διαδικασία της αραίωσης επί 100 κρούσεις την κάθε φορά και απεικονίζεται ως εξής: 1/1.000.000.000.000.000.000.000.000 <<το 1 διαιρεμένο δια το 1 με 24 μηδενικά>>. Η δόση 1m. που ειναι η πιο συχνά συνταγογραφούμενη είναι 1/100 και 2.000 μηδενικά. Για τον ομοιοπαθητικό εκείνο που έχει πρωταρχική σημασία ειναι το γεγονός ότι το φάρμακο δρά θεραπευτικά στις αόρατες πτυχές της ύπαρξης -ανθρώπους ,ζώα, φυτά - χωρίς να υπάρχει η ελάχιστη παρενέργεια. Όταν οι γιατροί του Κώστα με ρώτησαν πόσο χρόνο Ομοιοπαθητικής θεραπείας θα χρειαστεί να υποβληθεί, απάντησα, 4 ημέρες για την οξεία εκδήλωση και 6 μήνες για την αποθεραπεία.

Η αυτοπεποίθησή μου προέκυπτε από το γεγονός ότι παρότι δεν ήταν δυνατή η λεκτική επικοινωνία, στο βάθος του βλέμματος του Κώστα υπήρχε συνείδηση. Αυτό πολύ απλά σήμαινε ότι ο οργανισμός δεν είχε αποδιοργανωθεί ακόμη απο την πρόσφατη ραγδαία επιδείνωση. Αγωνιζόταν να επανέλθει, αυτό που χρειαζόταν ήταν ενέργεια -ζωτική δύναμη- αυτό ακριβώς που εμπεριέχεται στο ομοιοπαθητικό φάρμακο. Στην πρώτη συνταγογράφηση στόχος ήταν η αντιδότηση των ουσιών τόσο των παραισθησιογόνων όσο και των χημικών φαρμάκων που του είχαν χορηγηθεί. Η σύντομη αρχική βελτίωση οφείλεται στο "καθάρισμα" αυτής της οξείας παθολογικής κρούστας. Στη συνέχεια έπρεπε να αντιμετωπιστούν τα χρόνια κατάλοιπα, σημάδια που είχαν αποτυπωθεί στον οργανισμό τόσο στο σώμα όσο στο συναισθηματικό και νοητικό επίπεδο απο την χρόνια χρήση.

Μπορούμε να πούμε ότι ο Κώστας διέφυγε τον κίνδυνο, αλλά δεν μπορούμε να πούμε ότι δεν θα ξαναδοκιμάσει ναρκωτικά. Είναι μια απο τις ευάλωτες περιπτώσεις στην ανάπτυξη σχιζοφρένειας από παραισθησιογόνες ουσίες. Το οικογενειακό περιβάλλων παίζει πρωταρχικό ρόλο στην αναζήτηση της πλασματικής ευτυχίας όταν εγκλωβιζόμαστε συναισθηματικά και αναζητούμε τρόπους απόδρασης. Δυστυχώς σε αυτή την περίπτωση -όπως και σε αρκετές άλλες- τα σημάδια επιδείνωσης δεν ειναι αισθητή δυσανεξία που σε απομακρύνει από αυτό που σε αρρωσταίνει, αλλά ευχάριστη μέθη. Μοιάζει με το τραγούδι των σειρήνων, ή τους λωτούς που έφαγε ο Οδυσσέας και τόσες άλλες παγίδες που συναντούμε στο ταξίδι μας για την Ιθάκη. Πρέπει να φροντίζουμε να συντηρούμε ζωντανή την ανάγκη της Ιθάκης στην μνήμη μας, μόνον τότε έχει αξία και ομορφιά το ταξίδι που θα μας φέρει κοντά της.